Λέμε OΧΙ στην εμπορευματοποίηση της παραλίας του Φαληρικού Oρμου

Μπορεί να μην το πιστεύετε, αλλά οι δήμοι του Μοσχάτου και της Καλλιθέας, έχουν καταγραφεί στα επίσημα βιβλία της γεωγραφίας ως παράλιοι δήμοι.

Βέβαια χρόνια έχουν να δουν την παραλία τους. Σήμερα, και μετά από χρόνια οργανωμένης και ηθελημένης εγκατάλειψης, ο χώρος τόσο της παραλίας όσο και του Ιπποδρόμου, αναπόσπαστου μέρους της παραλίας, είναι «έτοιμος» να αναπτυχθεί.

Μετά την λαίλαπα των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004, η «αξιοποίηση» που επελέγη είναι και αυτή στα πλαίσια της καπιταλιστικής ανάπτυξης και ποιο συγκεκριμένα:

Ιππόδρομος:

Στις 12-01-2007 ο δήμαρχος της Καλλιθέας και ο υπουργός ΠΕΧΩΔΕ υπέγραψαν μνημόνιο συμφωνίας για την παραχώρηση του Ιπποδρόμου στο Ίδρυμα Νιάρχου.

- Από τα 200 στρέμματα του Ιπποδρόμου, στο ίδρυμα Νιάρχου παραχωρούνται συνολικά 150 στρέμματα.

- 30 στρέμματα για την ανέγερση Εθνικής Λυρικής Σκηνής και Εθνικής Βιβλιοθήκης

- 120 στρέμματα για Πολιτιστικό/Εκπαιδευτικό Πάρκο.

Το Ίδρυμα Νιάρχου θα αναλάβει το κόστος της κατασκευής αυτών των έργων, που θα φέρουν την επωνυμία του Ιδρύματος και θα έχει την αποκλειστική «αξιοποίηση» -εκμετάλλευσή τους. Σε αντάλλαγμα παραχωρούνται στο Δήμο Καλλιθέας 28 στρέμματα (!!!), πάντα όμως με τον όρο ότι η χρήση τους από το Δήμο, να μην είναι αντιπαραθετική με τις επιδιώξεις και τα συμφέροντα του Νιάρχου.

Ένα σκανδαλώδες ξεπούλημα του Ιπποδρόμου στο Ίδρυμα Νιάρχου.

Παραλία Καλλιθέας:

Παρ όλες τις δεσμεύσεις για απομάκρυνση κάποιων κτηρίων από το παραλιακό μέτωπο, η Εταιρία Ολυμπιακά Ακίνητα έχει δρομολογήσει την μετατροπή του χώρου σε συνεδριακό κέντρο, έχοντας ήδη από το 2004, φράξει την πρόσβαση των πολιτών του λεκανοπέδιου σε ένα μεγάλο μέρος της παραλίας.

Παραλία Μοσχάτου:

Μετά την απομάκρυνση από την περιοχή των 5 Ολυμπιακών γηπέδων, το αρχικό σχέδιο (και το σχετικό ΠΔ) προέβλεπαν την δημιουργία στην περιοχή των 240 στεμμάτων Οικολογικού Πάρκου με ήπιες παρεμβάσεις.

Σήμερα τα σχέδια της Ολυμπιακά Ακίνητα προβλέπουν την «αξιοποίηση»- ξεπούλημα των 120 στρεμμάτων, με την κατασκευή ενός γηπέδου στίβου και δεκάδων γηπέδων 5Χ5 και μπάσκετ, και την κατασκευή στα εναπομείναντα 102 στρέμματα Οικολογικού Πάρκου (ή όπως λένε οι οργανώσεις της περιοχής «Οικολογικού» Πάρκιν)

Η στάση των δημοτικών αρχών:

Τόσο η δημοτική αρχή στην Καλλιθέα, όσο και στο Μοσχάτο «αγωνίζονται» στα λόγια και την γραφειοκρατία, βοηθούν στην πράξη με την στάση τους στην καταλήστευση του κοινωνικού πλούτου, που πραγματοποιείται με την συνεργασία της κυβέρνησης, σε πλήρη συστοιχία με τα συμφέροντα του κεφαλαίου.

Ο δήμαρχος Καλλιθέας μένει «ικανοποιημένος» με 68 στρέμματα στον Ιππόδρομο και ένα γήπεδο στην παραλία, ενώ ο δήμαρχος Μοσχάτου «δίνει» μάχη όχι για την αλλαγή των σχεδίων της Ολυμπιακά Ακίνητα, τα οποία αποδέχεται πλήρως, αλλά για το ποιος θα «πουλήσει» ένα δημόσιο χώρο στο ιδιωτικό κεφάλαιο.

Αρνούμαστε να ξεπουλήσουμε ένα δημόσιο αγαθό και να επιτρέψουμε την οικολογική υποβάθμιση.

Τόσο ο χώρος του Ιπποδρόμου όσο και η παραλιακή ζώνη του φαληρικού όρμου αποτελούν ένα δημόσιο αγαθό, που ανήκει στους κατοίκους της Καλλιθέας και του Μοσχάτου, αλλά και σε όλους τους κατοίκους του λεκανοπεδίου που ασφυκτιούν μέσα σε αυτή την πόλη τέρας που ζουν και εργάζονται.

Τα σχέδια που προωθούνται, είναι στην λογική της παραχώρησης κάθε ελεύθερου χώρου, στο μεγάλο κεφάλαιο και στους μεγαλοκατασκευαστές με μοναδικό στόχο το κέρδος.

Αποτελούν ένα ακόμη Οικολογικό έγκλημα, αφού παραχωρούνται στο μεγάλο κεφάλαιο ενώ θα μπορούσαν και θα ‘πρεπε να μετατραπούν σε χώρους πρασίνου, σε πνεύμονες οξυγόνου για όλη την Αττική. Και αυτό συντελείται σε μία χρονική περίοδο, όπου οι μνήμες από την τεράστια δασική και ευρύτερα περιβαλλοντική καταστροφή στην Πάρνηθα είναι νωπές και ειδικότερα σε μία περιοχή που δραματικά στερείται χώρων πρασίνου, αλσυλλίων ή πάρκων.

Οι πολίτες αγωνίζονται και διεκδικούν:

- Ούτε μια σπιθαμή δημόσιας γης στο μεγάλο κεφάλαιο

- Πολιτισμό για το λαό και όχι για τους κεφαλαιοκράτες

- Οικολογικό πάρκο στην παραλία του Μοσχάτου

- Ο Ιππόδρομος και η παραλία του Φαληρικού όρμου να αποδοθούν στους κατοίκους και να μετατραπούν σε χώρους πρασίνου και αναψυχής.

Απόστολος Αλωνιάτης Οικονομολόγος ΚΙΝΗΣΗ ΠΟΛΙΤΩΝ ΚΗΦΙ-SOS

Διώκουν δικηγόρους της Θεσσαλονίκης

Στις 19/2/08, ύστερα από κάλεσμα της Εναλλακτικής Πρωτοβουλίας δικηγόρων το οποίο μοιράσαμε σε συναδέλφους επί 4 μέρες και τοιχοκολλήσαμε στο Διοικητικό Μέγαρο, αλλά και στην είσοδο του Διοικητικού Πρωτοδικείου, συγκεντρωθήκαμε έξω από το Διοικητικό Πρωτοδικείο περίπου 50 δικηγόροι μέλη και φίλοι της Εναλλακτικής Πρωτοβουλίας καθώς και 20-30 δικηγόροι άλλων παρατάξεων με σκοπό την έντονη και δυναμική διαμαρτυρία για τη λειτουργία 14 σταθερών καμερών κλειστού κυκλώματος στο κτίριο, μία από τις οποίες ήταν τοποθετημένη πάνω από την είσοδο.

Πρόκειται για κάμερες παρακολούθησης, καταγραφής και επεξεργασίας εικόνων και προσωπικών δεδομένων, που τοποθετήθηκαν χωρίς την ενημέρωση του Δικηγορικού Συλλόγου ο οποίος μετά από αίτηση συνδικαλίστριας της Εναλλακτικής Πρωτοβουλίας, αποφάσισε στις 17/5/07 να ζητήσει άμεση απόσυρση των καμερών και επιφυλάχθηκε, σε αντίθετη περίπτωση, να προβεί στις απαραίτητες ενέργειες. Κατόπιν, τριμελής αντιπροσωπεία του ΔΣΘ επισκέφτηκε την Προϊσταμένη του Διοικητικού Εφετείου και στις 29/5/7 στάλθηκε αρμοδίως και έγγραφο του ΔΣΘ με ανάλογο περιεχόμενο. Παρόλα αυτά, η καθημερινή παρακολούθηση δικηγόρων, διαδίκων και πολιτών συνεχιζόταν, οπότε το Δεκέμβριο του 2007 η Εναλλακτική Πρωτοβουλία έκανε μια πρώτη διαμαρτυρία με συνθήματα ενάντια στις κάμερες και στρέψαμε μία από αυτές προς τον τοίχο.

Στη συνέχεια, κι ενώ δεν είχαμε καμία απάντηση επί του θέματος, ακολούθησε η συγκέντρωση της 19/2/2008 για να υλοποιήσουμε την απόφαση του ΔΣΘ. Στη συγκέντρωση, κι ενώ κανένας αστυνομικός δε βρισκόταν στο χώρο, 25-30 από τα μέλη της Εναλλακτικής Πρωτοβουλίας προσπάθησαν και κατάφεραν να απενεργοποιήσουν την κάμερα της εισόδου των Διοικητικών Δικαστηρίων. Επειτα τρεις δικηγόροι της παράταξης δώσαμε συνέντευξη στα κανάλια MEGA, ALTER, TV 100. Η συμβολική αποκαθήλωση της κάμερας είχε σκοπό να αναδείξουμε την αντισυνταγματικότητα της λειτουργίας των καμερών, που προσβάλουν την προσωπικότητα και τα προσωπικά μας δεδομένα.

Κατά τη διάρκεια των γεγονότων, πλήθος δικηγόρων και μέλη του ΔΣ του ΔΣΘ, αλλά και περαστικοί μας επευφημούσαν. Όταν φεύγαμε, ένας αστυνομικός φρουρός του Διοικητικού Πρωτοδικείου που βρισκόταν μέσα στο κτίριο μου ζήτησε να μην απομακρυνθώ διότι είχε ειδοποιηθεί η Αμεση Δράση να έρθει να πάρει τα στοιχεία μου. Του απάντησα ότι τα στοιχεία μου ήταν γνωστά αφού είχα μιλήσει στην τηλεόραση και τον ρώτησα αν συλλαμβάνομαι. Αυτός απάντησε αρνητικά οπότε κι εγώ του έδωσα μια επαγγελματική κάρτα για να έχει τα στοιχεία μου και αποχώρησα.

Aπολογία

Ξαφνικά στις 15/7/08 ειδοποιήθηκα από το Τμήμα Προστασίας του Κράτους και του Πολιτεύματος (!!) της Ασφάλειας ότι είχε σχηματιστεί δικογραφία σε βάρος μου και ότι γινόταν προανάκριση και με καλούσαν σε απολογία για διακεκριμένη περίπτωση φθοράς!!! Είναι προφανές ότι η προανάκριση έγινε κατά παράβαση δικονομικών διατάξεων αφού δεν υπήρχε παραγγελία Εισαγγελέα, σε συνδυασμό και με τη μη ύπαρξη αυτόφωρης διαδικασίας. Το γεγονός απασχόλησε και το ΔΣ του ΔΣΘ στις 17/7/08 μετά από αίτηση του εκπροσώπου της παράταξής μας και εκδόθηκε ψήφισμα που καταδικάζει τη μεθοδευμένη και παράνομη διαδικασία σε βάρος μου.

Είναι εμφανές ότι γίνεται προσπάθεια ποινικοποίησης μιας συλλογικής ενέργειας που σαν στόχο είχε να αντιδράσει στην αντισυνταγματικότητα και αντιδημοκρατικότητα του μηχανισμού παρακολούθησης δικηγόρων, διαδίκων και πολιτών. Η ενέργεια αυτή στοχοποιεί το θεσμικό ρόλο των δικηγόρων να υπεραμύνονται των αναφαίρετων δικαιωμάτων των πολιτών και επομένως είναι βέβαιο ότι τόσο η προσπάθεια ποινικοποίησής μου, όσο κι άλλες παρόμοιες προσπάθειες θα προσκρούσουν στη δυναμική αντίδραση του Συλλόγου μας και όλων των συναδέλφων γιατί, πέρα από τα παραπάνω, τέτοιες ενέργειες βάλλουν ευθέως και κατά της ελεύθερης πολιτικής και συνδικαλιστικής έκφρασης και δράσης.

Γιώργος Τζαμαδάνης, μέλος της Εναλλακτικής Πρωτοβουλίας Δικηγόρωνᶤ

Πόντος: Για μια άλλη ματιά στη νεοελληνική ιστορική εμπειρία

Αφορμή για το σχόλιο αυτό υπήρξαν τα θέματα στις εξετάσεις Νεοελληνικής Ιστορίας Θεωρητικής Κατεύθυνσης, με τα οποία έγινε προσπάθεια να οδηγηθούν οι μαθητές να ερμηνεύσουν ως αίτιο της ήττας μας κατά τα χρόνια του δικού μας εθνικο-απελευθερωτικού αγώνα (1914-1922) στον Πόντο τη στάση των μπολσεβίκων: «Να δικαιολογήσετε γιατί η συνεργασία Κεμάλ - Μπολσεβίκων λειτούργησε ως ταφόπετρα του ποντιακού ζητήματος».

Σύμφωνα με την αναθεωρητική αυτή αντίληψη, οι βασικοί υπεύθυνοι ήταν οι μπολσεβίκοι, οι οποίοι ενίσχυσαν το κεμαλικό εθνικιστικό κίνημα ενάντια στους Πόντιους. Όμως το πραγματικό ζήτημα εκείνης της εποχής ήταν το τι πολιτικό πλαίσιο διαμορφώθηκε μετά την ήττα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και με τη διαδικασία περάσματος από τη φεουδαρχία στην εποχή των εθνών-κρατών.

Όμως σημαντικότερο για τις τότε εξελίξεις ήταν το τι έκαναν τα ελλαδικά κόμματα εξουσίας (βενιζελικοί και μοναρχικοί), για να υποστηρίξουν τα συμφέροντα των λαών της Ανατολής (Αρμενίων, Ελλήνων, Ασσυρίων, Αραμαίων).

Γιατί την ταφόπετρα στο ποντιακό ζήτημα, αλλά και στο ζήτημα των δικαιωμάτων των λαών όλης της Ανατολής την έβαλαν οι τότε κυβερνήσεις, κυρίως η Δεξιά που διαχειρίστηκε την κρίση από το ‘20 έως το ‘22, καθώς και οι βενιζελικές. Εγκληματική υπήρξε τότε η στάση του Ιωάννη Μεταξά, του Δημητρίου Γούναρη, του Αριστείδη Στεργιάδη, του Λαϊκού Κόμματος και του Παλατιού…

Εάν λοιπόν βάζαμε τα θέματα εμείς, θα ζητούσαμε από τους μαθητές να αναλύσουν:

-Ποιά είναι η ευθύνη των μοναρχικών, της κυβέρνησης Γούναρη και του Ιωάννη Μεταξά, για τη νίκη του τουρκικού εθνικισμού στην Ανατολή, την παράδοση των ελληνικών και αρμενικών πληθυσμών στο νικητή και την ολοκλήρωση των γενοκτονιών των απόκληρων λαών;

-Επίσης, ποιά είναι η ευθύνη των συμμάχων μας στον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο, που ενίσχυσαν το κεμαλικό εθνικιστικό στρατόπεδο εις βάρος τόσο της συμμάχου τους Ελλάδας, όσο και κατά της Οθωμανικής κυβέρνησης που έδρευε στην Κωνσταντινούπολη;

-Επίσης, γιατί την Άνοιξη του ‘22 δεν ανταποκρίθηκε στις εκκλήσεις της Σοβιετικής Κυβέρνησης για να δεχτεί τη βοήθειά της με στόχο να Αυτονομηθεί η Ιωνία και να μην υπάρξει η πλήρης εξόντωση Ελλήνων και Αρμενίων;

-Τι απάντησε η ελληνική κυβέρνηση στους μπολσεβίκους τον Απρίλη του 1920 όταν δια μέσω του Έλληνα πρόξενου της Τιφλίδας διατίθεντο να «…υποβοηθήσωσι αγώνα Ποντίων…προσφέρουσι όπλα..» ; ”

είτε :

-Γιατί οι ελλαδικές κυβερνήσεις που διαχειρίστηκαν τη μικρασιατική πρόκληση δεν έστειλαν ούτε μια σφαίρα στους Πόντιους αντάρτες, οι οποίοι αγωνίστηκαν μόνοι τους και αβοήθητοι ενάντια στα εθνικιστικά στρατεύματα του Μουσταφά Κεμάλ;

- Επίσης, γιατί η κυβέρνηση Γούναρη απαγόρευσε τη Μικρασιατική Άμυνα - οργάνωση των Μικρασιατών Ελλήνων- να δημιουργήσει δικό της αυτόνομο μικρασιατικό στρατό με στόχο την Αυτονόμηση της Ιωνίας και γιατί παρέδωσε συνειδητά τους Σμυρνιούς και τους υπόλοιπους Ίωνες στο νικητή Κεμάλ για να τους κατασφάξει ώστε “να μη δημιουργήσουν πρόβλημα στη μοναρχική τους επικράτεια;”

Η στάση της Αριστεράς

Όλα τα παραπάνω ζητήματα, καθώς και η εμφάνιση ενός σημαντικού ποντιακού-προσφυγικού διεκδικητικού κινήματος εδώ και μια 25ετία, θέτουν την Αριστερά μπροστά στο καθήκον να ανοίξει μια πραγματική συζήτηση για το τι πραγματικά έγινε στην Ανατολή ( «ιδιοτροπία της Ιστορίας ή κακό παιχνίδι της διαλεκτικής» αναρωτιόταν από τότε ο Άγις Στίνας για το κίνημα Κεμάλ) τα κρίσιμα χρόνια του μετασχηματισμού, χωρίς ταμπού, προκαταλήψεις και προκάτ σχήματα.

Μια τέτοια συζήτηση δεν έγινε ποτέ. Γιατί από τότε που οι πρόσφυγες της Μικρασιατικής Καταστροφής (μετά το ’23) συνάντησαν το ελλαδικό κομμουνιστικό κίνημα και του προσέφεραν πάρα πολλά, δεν έμεινε ποτέ χρόνος για μια ώριμη αποτίμηση. Από το 1928 που θεσπίστηκε ο κατασταλτικός νόμος κατά των κομμουνιστών και των προσφύγων και μέχρι σήμερα δεν έχει γίνει ποτέ μια τέτοια γόνιμη συζήτηση. Ίσως έχει έρθει η ώρα, εκτός εάν έχουμε αποφασίσει να εκχωρήσουμε στην Ακροδεξιά ένα κίνημα των πολιτών που αναπτύχθηκε από τα κάτω και θέτει τα δικά του ιδιαίτερα αιτήματα καθώς και την ιστορική του εμπειρία, βασισμένοι σε ιδεοληψίες και στερεότυπα του παρελθόντος.

Στέργιος Π. Θεοδωρίδης

Tο ΛAOΣ είναι “φασίστες με πολιτικά”

Η πρόσφατη επίθεση του ΛΑΟΣ ενάντια στο ΚΚΕ με τα υπονοοόυμενα περί διαφθοράς και σχέσης με την εταιρεία Γερμανός, αποτέλεσε μια αφορμή για να ανοίξει σοβαρά από πλευράς ΚΚΕ το ζήτημα της αντιμετώπισης του ΛΑΟΣ. Για πρώτη φορά η λέξη “φασίστες” έκανε τόσο συγκεκριμένα και επανειλημμένα την εμφάνισή της στις σελίδες του Ριζοσπάστη. Ο ΚΥΠατζίδικος τρόπος με τον οποίο κινήθηκε το ΛΑΟΣ, πετώντας πληροφορίες, προαναγγέλλοντας ψευτο-αποκαλύψεις και τελικά απλώς λασπώνοντας δωρεάν, ανάγκασε το ΚΚΕ να κάνει αυτό το βήμα.

Η μία σελίδα που αφιέρωσε στο ΛΑΟΣ ο Νίκος Μπογιόπουλος στο Ριζοσπάστη του Σαββάτου 19 Ιούλη, ήταν χαρακτηριστική. Θύμισε το παρελθόν των στελεχών του ΛΑΟΣ, όπως είναι ο Βορίδης, ο Αδωνις Γεωργιάδης, ο Κώστας Πλεύρης και ο αρχηγός τους Γιώργος Καρατζαφέρης. Ο Πλεύρης είναι ιδρυτής της ναζιστικής ομάδας “4η Αυγούστου”, διευθυντής του γραφείου του αρχιχουντικού Λαδά. Είναι συγγραφέας αντισημιτικών βιβλίων, ανοιχτός θαυμαστής του Ολοκαυτώματος, των ναζιστικών Ες-Ες, της χούντας του Πινοτσέτ. Ο Γεωργιάδης υπήρξε διαφημιστής του Πλεύρη και “πράκτορας” των βιβλίων του. Ο Βορίδης ήταν αρχηγός της νεολαίας ΕΠΕΝ, της οργάνωσης που φτιάχτηκε κατ' εντολήν του δικτάτορα Παπαδόπουλου και έβγαλε από τα σπλάχνα της τον Μιχαλολιάκο της Χρυσής Αυγής.

Ο Βορίδης διαγράφηκε από το σύλλογο φοιτητών νομικής για τη φασιστική του δράση και οργάνωσε ένοπλη επίθεση κατά της σχολής μαζί με τη συμμορία της οποίας ήταν ηγέτης. Ο Καρατζαφέρης στέγασε τη Χρυσή Αυγή στα ψηφοδέλτια για τις Νομαρχιακές εκλογές το 2004, ενώ όταν ήταν ακόμη νεοδημοκράτης, καλούσε τις ναζιστικές ομάδες να μπουν στη ΝΔ για να πάρουν και “κάνα υφυπουργείο”. Βασικά στελέχη του ΛΑΟΣ έχουν συμμετάσχει ή δώσει κάλυψη σε επιθέσεις και ξυλοδαρμούς σε βάρος μεταναστών και αγωνιστών της Αριστεράς.

Aνάχωμα

Πριν από τις εκλογές, η Αλέκα Παπαρρήγα όταν τη ρωτούσαν για το ΛΑΟΣ, απαντούσε “είναι ένα κόμμα με ερωτηματικό”. Στο θεωρητικό περιοδικό του κόμματος, Κομμουνιστική Επιθεώρηση, το άρθρο για το ΛΑΟΣ έκανε λόγο για κόμμα λαϊκιστικό με μπερδεμένες αναφορές, ανάχωμα της αστικής τάξης, αλλά όχι για κόμμα φασιστικό. Μάλιστα οι περισσότερες σελίδες αφιερώνονταν στην εξέταση του προγράμματος του ΛΑΟΣ για να εντοπιστούν οι αντιφάσεις. Οι φασίστες, όμως, δεν κρίνονται από τα προγράμματά τους. Ούτε η διάλυση όλων των εργατικών και αριστερών οργανώσεων, ούτε το Ολοκαύτωμα γράφτηκαν ποτέ σε κανένα πρόγραμμα. Τα προγράμματα των φασιστών είναι για να κρύβουν και όχι για να αποκαλύπτουν.

Το ΣΕΚ τόνιζε πάντα ότι το ΛΑΟΣ είναι κόμμα φωλιά των φασιστών και ότι η αντιμετώπιση από πλευράς της Αριστεράς πρέπει να είναι ανάλογη. Δεν χωράει κανένας δημοκρατικός διάλογος με τους φασίστες. Το κοστούμι, η γραβάτα και η κοινοβουλευτική έδρα δεν κάνει το ΛΑΟΣ λιγότερο φασίστες από ό,τι πραγματικά είναι. Ισα ίσα που η κοινοβουλευτική κάλυψη στήνει παγίδα στην Αριστερά για να τους αντιμετωπίσει ως ισότιμο και νομιμοποιημένο κόμμα. Η επίθεση σε βάρος του ΚΚΕ είναι μια ευκαιρία για να αναπροσαρμόσουν τη στάση τους και το ΚΚΕ και ο ΣΥΡΙΖΑ. Να βοηθήσουν ώστε να πάρουμε πίσω από τους φασίστες όση νομιμοποίηση έχουν αποκτήσει το τελευταίο διάστημα.

Οι φασίστες δεν πρέπει να γίνονται δεκτοί σε φοιτητικούς συλλόγους, σωματεία και σε οποιαδήποτε εκδήλωση τολμάνε να εμφανίζονται ούτε ακόμη και στις συζητήσεις των τηλεοπτικών καναλιών. Η Αριστερά πρέπει να κάνει τη σύνδεση των απόψεων και της δράσης του ΛΑΟΣ με τις φασιστικές και ρατσιστικές επιθέσεις και να μη δέχεται το “διάλογο” με τους κοστουμαρισμένους τραμπούκους. Μια τέτοια στάση θα είναι βοήθεια για να πετάξουμε τους φασίστες όχι απλά έξω από τη Βουλή αλλά έξω από όλες τις γειτονιές και να γλιτώσουμε από τις επιθέσεις τους.

N.Λ.

επιστροφή | περιεχόμενα | home