ΒΙΒΛΙΟ

Η αλήθεια για την Παλαιστίνη

Το βιβλίο “Η ιστορία της σύγχρονης Παλαιστίνης”, όπως γράφει ο συγγραφέας του, Ιλάν Παπέ, στην εισαγωγή: “είναι γραμμένο από κάποιον που υιοθετεί τη συμπάθεια έναντι του αποικιοκρατούμενου και όχι του αποικιοκράτη, που συμπάσχει με τους κατακτημένους και όχι με τους κατακτητές, και παίρνει το μέρος των εργατών και όχι των αφεντικών.” Ο Ιλάν Παπέ είναι ισραηλινός ιστορικός που μέχρι το 2007 δίδασκε στο πανεπισήμιο της Χάιφα. Αναγκάστηκε να φύγει από το Ισραήλ και να διδάσκει πλέον στη Βρετανία, κάτω από την πίεση που δεχόταν για τη φιλοπαλαιστινιακή του στάση. Αναφέρεται συνήθως ως ένας από τους “νέους Ιστορικούς”, όπως αποκαλούν τη γενιά αυτή των ισραηλινών ιστορικών που αξιοποίησαν τη δημοσιοποίηση ως τότε απόρρητων αρχείων από τη δεκαετία το 1980 και μετά και άρχισαν να αρθρώνουν επιστημονικό λόγο που απομακρυνόταν από το σιωνισμό. Ομως ο Ιλάν Παπέ είναι κάτι παραπάνω από αυτό. Είναι γνήσιος αντισιωνιστής που υποστήριξε την καμπάνια βρετανών πανεπιστημιακών για μποϊκοτάζ σε βάρος των ισραηλινών πανεπιστήμιων και πάνω από όλα είναι από τους λίγους υπερασπιστές του δικαιώματος των παλαιστίνιων προσφύγων να επιστρέψουν στα κλεμμένα εδάφη του 1948.

Το βιβλίο που μόλις κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Κέδρος είναι λοιπόν σημαντικό για δύο λόγους. Πρώτον γιατί αποτελεί την πιο πλήρη ιστορία της Παλαιστίνης που κυκλοφορεί στα ελληνικά. Δεύτερον γιατί είναι μια θεμελίωση της στάσης του Παπέ που έχει μεγάλη αξία ακριβώς γιατί είναι Ισραηλινός. Τα γραπτά του Παπέ έχουν πολύ μεγάλη διαφορά από αυτούς που συνήθως αποκαλούνται “ειρηνιστές Ισραηλινοί”. Δεν ψάχνει να βρει την αλήθεια “κάπου στη μέση”, ούτε ισχυρίζεται ότι θα αφήσει τους εθνικισμούς στην άκρη. Αντίθετα προσπαθεί να ξαναστήσει την ιστορία στα πόδια της μέσα από τα γεγονότα, ερμηνεύοντας ταυτόχρονα και τα γεγονότα και τους εθνικισμούς.

Αυτή η επισήμανση έχει σημασία, γιατί προβάλλεται ως ειρηνιστική στάση αυτή που προτείνει να “αφήσουμε την ιστορία πίσω και να μη μας καθορίζει για το παρόν” και να “βρουμε μια βιώσιμη λύση τώρα”. Η άποψη αυτή καταλήγει να σβήνει όλα τα εγκλήματα του Ισραήλ και να απαιτεί από τους Παλαιστίνιους να συμβιβαστούν. Ο Παπέ κινείται σε διαφορετικό δρόμο και αναδεικνύει δύο παράγοντες που συνήθως λείπουν από την αφήγηση. Ο πρώτος είναι ο σιωνισμός ως αποικιακό σχέδιο. Η ιδεολογία ότι οι Εβραίοι έπρεπε πάση θυσία να αποκτήσουν ένα δικό τους εθνικό κράτος, ξέφυγε από το να είναι ένας “εθνικισμός” και έγινε “αποικιακό σχέδιο” όταν προσδιορίστηκε συγκεκριμένα ότι το κράτος αυτό έπρεπε να ιδρυθεί στην Παλαιστίνη, μια χώρα που ήδη κατοικούνταν.

Κάνοντας αυτή την αναδρομή, ο Παπέ αναδεικνύει σημαντικά στιγμιότυπα. Για παράδειγμα φέρνει στο φως το ρόλο που έπαιζε η Histadrut, η σιωνιστική εργατική συνομοσπονδία, διαλύοντας τις πραγματικές προσπάθειες εργατικής αλληλεγγύης. Στόχος των εβραίων συνδικαλιζόμενων σύμφωνα με την Histadrut: “Δεν είναι να συναδελφωθούν μέσω της αμοιβαίας βοήθειας με τους Αραβες εργάτες, αλλά να βοηθήσουν στη θωράκιση του σιωνιστικού σχεδίου για τη χώρα”.

Το δεύτερο σημείο που αναδεικνύει ο Παπέ είναι η ίδρυση του κράτους του Ισραήλ και ο πόλεμος του 1948. Η ίδρυση του κράτους του Ισραήλ κατά τον Παπέ ήταν αδιαχώριστη από την εθνοκάθαρση σε βάρος των Παλαιστίνιων: “Από τους 850.000 Παλαιστίνιους που ζούσαν στα εδάφη τα οποία ορίστηκαν από τον ΟΗΕ ως επικράτεια του εβραϊκού κράτους μόνο 160.000 παρέμειναν μέσα ή κοντά στη γη και στις εστίες τους. Αυτοί που παρέμειναν έγιναν η παλαιστινιακή μειονότητα του Ισραήλ. Οι υπόλοιποι εκδιώχθηκαν ή έφυγαν υπό την απειλή της εκδίωξης και λίγες χιλιάδες σφαγιάστηκαν”.

Ο Παπέ εξηγεί ότι αυτός ο σχεδιασμός δεν ήταν ένα “ατύχημα” της λάθος εφαρμογής των συμφωνιών του ΟΗΕ αλλά η κατεύθυνση στην οποία στόχευαν οι σιωνιστές τουλάχιστον από τα τέλη της δεκαετίας του '30. Ηταν το σύνθημα: “Γη, περισσότερη γη!” που σήμαινε αναγκαστικά λιγότεροι Παλαιστίνιοι.

Ομως ο Παπέ τονίζει ότι σημαντικότερο δεν είναι το πραγματικό έγκλημα που συνέβη το 1948, αλλά η αντιμετώπιση του εγκλήματος, η επιλογή από τον ΟΗΕ και όλες τις μεγάλες δυνάμεις να συγχωρέσουν αυτό το έγκλημα. Ο Παπέ αντίθετα θεωρεί ότι αν δεν έχεις μια ξεκάθαρη αντιμετώπιση του μεγάλου εγκλήματος δεν μπορείς να καταλάβεις ούτε τον πόλεμο του 1967, ούτε την αποτυχία του Οσλο το 1993, ούτε τα σημερινά γεγονότα.

Ο Παπέ είναι από τους πιο οξυδερκείς επικριτές της λεγόμενης λύσης των δύο κρατών: “Η τραγωδία της Παλαιστίνης είναι ότι το επόμενο σχέδιο ειρήνης, όποτε εμφανιστεί θα βασίζεται πάλι στην εσφαλμένη υπόθεση ότι ειρήνη σημαίνει απόσυρση των ισραηλινών στα σύνορα του 1967 και ίδρυση ενός παλαιστινιακού κράτους δίπλα τους”. Αντίθετα λέει: “Η αναγνώριση της ίδιας της πράξης της αποστέρησης, με την αποδοχή κατ' αρχήν του δικαιώματος επιστροφής των Παλαιστίνιων προσφύγων θα μπορούσε να είναι μια κρίσιμη ενέργεια που ανοίγει την πύλη προς μια διέξοδο από τη σύγκρουση”.

Οι φοιτητές ξεκινούν την 1η Νοέμβρη

Συγκεντρώσεις των φοιτητικών συλλόγων την 1η Νοέμβρη:

- Αθήνα, Προπύλαια 12μες

- Θεσσαλονίκη, Πολυτεχνείο 12μες

- Γιάννενα, Ακαδημία 12μες

- Ηρακλειο, Λιοντάρια 12μες

- Ρέθυμνο, Δημαρχείο 12μες

Στα συλλαλητήρια προσανατολίζεται να καλέσει και η ΠΟΣΔΕΠ

Tο κίνημα των καταλήψεων έχει αλλάξει τα πάντα μέσα στις σχολές. Tίποτα δεν είναι όπως παλιά. H Aριστερή στροφή που αποτυπώθηκε στις εκλογές, καθορίζει το κλίμα και μέσα στις σχολές. Aυτό φαίνεται και από τις δηλώσεις του υπουργού Παιδείας ότι ο νέος νόμος πλαίσιο θα εφαρμοστεί με "βελτιώσεις". Η κυβέρνηση θέλει να προχωρήσει τις μεταρρυθμίσεις αλλά το φάντασμα των φοιτητικών καταλήψεων που έστειλε τη Γιαννάκου σπίτι της πλανιέται πάνω της. Θέλουν να εφαρμόσουν το νόμο πλαίσιο, να ψηφίσουν ένα αντιδραστικό προϋπολογισμό αλλά και να γκρεμίσουν τα ασφαλιστικά δικαιώματα.

Oι φοιτητές στις σχολές έχουμε να δώσουμε μάχες σε όλα τα μέτωπα που ανοίγουν. Aπέναντι στην άρση του ασύλου, την εισαγωγή μάνατζερ, τα τετραετή συμβόλαια, τη διαγραφή των “αιώνιων φοιτητών”, την εντατικοποίηση και την ιδιωτικοποίηση της Παιδείας απαντάμε ξεκάθαρα. Kαμιά εφαρμογή του νόμου τώρα!

Tην ίδια στιγμή ο Aλογοσκούφης ετοιμάζει τον νέο προϋπολογισμό. Tο προσχέδιο που δημοσιεύτηκε είναι αποκαλυπτικό. Tο ποσοστό που προορίζεται για την παιδεία είναι το μικρότερο των τελευταίων 25 χρόνων. Θέλουν να διαλύσουν τη δημόσια εκπαίδευση και έτσι να εφαρμόσουν και τον νόμο πλαίσιο. Ενας στους τέσσερις καθηγητές Πανεπιστημίου θα εξακολουθεί να είναι συμβασιούχος. Οι φοιτητές μπορούμε και πρέπει να παλέψουμε ενάντια στον προϋπολογισμό και να δυναμώσουμε το ποτάμι που θα μπλοκάρει τα αντιασφαλιστικά τους σχέδια. Δεν θα ανεχτούμε το σπάσιμο των συλλογικών συμβάσεων, δεν θα επιτρέψουμε να μας εξαναγκάζουν να δουλεύουμε μέχρι να πεθάνουμε.

Η άρχουσα τάξη και η κυβέρνηση παπαγαλίζουν συνεχώς "δεν έχουμε λεφτά". Eίναι προκλητικό ψέμα. O Kαραμανλής έχει λεφτά για εξοπλισμούς, έχει για την αστυνομία, έχει για τους τραπεζίτες, έχει για να συμμετέχει στον βρόμικο πόλεμο του Mπους με στρατό στο Aφγανιστάν. Γι'αυτό είναι πολύ σημαντικό να μετατρέψουμε τις σχολές μας ξανά σε αντιπολεμικά ορμητήρια. Nα ενώσουμε τη φωνή μας με το παγκόσμιο αντιπολεμικό κίνημα απαιτώντας να σταματήσει τώρα η κατοχή. Λεφτά για την παιδεία, την υγεία κι όχι για εξοπλισμούς!

Αυτή η μάχη είναι δεμένη με την πάλη ενάντια στο φασιστικό δεκανίκι της κυβέρνησης, το ΛAOΣ. Δεν θα αφήσουμε τους φασίστες, τους νοσταλγούς του Oλοκαυτώματος και του Mεταξά, να χύνουν το ρατσιστικό τους δηλητήριο. H επίθεση 50 φασιστών σε πακιστανούς μετανάστες στο Pέντη, δείχνει πως δεν πρέπει να τους υποτιμήσουμε και ότι οι φοιτητές χρειάζεται να είμαστε στην πρώτη γραμμή αυτού του αγώνα.

H απάντησή μας βαδίζει στο δρόμο του περσινού νικηφόρου κινήματος. Φοιτητές και εργάτες μαζί μπορούμε να γίνουμε ο εφιάλτης των από πάνω. Hδη οι πρώτες γενικές συνελεύσεις που έχουν πραγματοποιηθεί ήταν μαζικές και καλούν σε συντονισμό με τις Oμοσπονδίες της Eκπαίδευσης με προσανατολισμό απεργίες και διαδηλώσεις στα τέλη Nοέμβρη. Η 1η Nοέμβρη, ημέρα που γίνεται η Σύνοδος των Πρυτάνεων, ήδη έχει οριστεί από πολλούς συλλόγους ως αφετηρία για πανεκπαιδευτικά συλλαλητήρια σε κάθε πόλη ενάντια στο Nόμο Πλαίσιο και τον Προϋπολογισμό. Tαυτόχρονα δεκάδες σύλλογοι έχουν αποφασίσει την καταδίκη των φασιστικών επιθέσεων και συμμετείχαν και με πανό στην αντιρατσιστική κινητοποίηση στο Pέντη.

H αντικαπιταλιστική Aριστερά στα Πανεπιστήμια χρειάζεται να μπει μπροστά οργανώνοντας από τώρα όλες αυτές τις μάχες. Mε πρωτοβουλίες που θα ενισχύουν την κοινή δράση των δυο κινημάτων, των φοιτητών και των εργαζομένων, απέναντι σε όλες τις επιθέσεις αυτού του συστήματος και που θα δίνει την προοπτική, το δυνάμωμα του αντικαπιταλισμού στις σχολές που είναι η πραγματική δύναμη που μπορεί να τσακίσει όλα τα σχέδια των αφεντικών.

H Πρωτοβουλία ΓENOBA με ενωτικές πρωτοβουλίες θα παλέψει προς αυτή την κατεύθυνση και θα δώσει όλες της τις δυνάμεις για τη νίκη και την προοπτική όλων αυτών των αγώνων.

Παντελής Παναγιωτακόπουλος, Πρωτοβουλία ΓENOBA φοιτητών

ΜΑΘΗΤΕΣ: Κατάληψη

Την περασμένη εβδομάδα πήραμε την απόφαση στο σχολείο μας για κατάληψη. Το πρώτο πράγμα που κάναμε ήταν να συζητήσουμε με τα παιδιά του σχολείου για την κατάληψη και τα αιτήματα που βάζαμε.

Την Παρασκευή μας κάλεσε στο γραφείο της η υποδιευθύντρια (γιατί δεν έχουμε διευθυντή-ντρια) και μας είπε ότι ακούγονται φήμες για κατάληψη. Εμείς της δείξαμε τα αιτήματα και ζητήσαμε να κάνουμε συνέλευση αλλά αυτή μας το αρνήθηκε. Ετσι, ξεκινήσαμε να μαζεύουμε υπογραφές και μέχρι στιγμής έχουμε 103 και συνεχίζουμε ακάθεκτοι, βάζοντας κάθε μέρα καινούργια αιτήματα για την Παιδεία και το κτήριο. Τα κύρια αιτήματά μας είναι: Να δοθεί 15% στην Παιδεία και όχι στους Τραπεζίτες. Αμεση κατάργηση της βάσης του 10 και των Πανελλαδικών Εξετάσεων. Οχι άλλα λεφτά για φρεγάτες και F-16, λεφτά για τα σχολεία. Τέλος στις ρατσιστικές επιθέσεις στους μετανάστες.

Την Δευτέρα 29/10 κλείνουμε το σχολείο με κατάληψη και βγάζουμε προκήρυξη που καλεί τα σχολεία της περιοχής σε κατάληψη και συμπαράσταση στους εργαζόμενους του Δήμου που απεργούν.

Οι μαθητές του 1ου Γυμνασίου Βριλησσίων:

Ορέστης Ηλίας, Βαγγέλης Σκούρας, Κώστας Τασηνίκος, Γιάννης Ζάρλας, Αλέξανδρος Μαρράς, Εύα Μπέη, Γιώργος Καλμούκης

ΜΑΘΗΤΕΣ ΗΡΑΚΛΕΙΟ

Μαζί με τους φοιτητές

Tο 11ο Ε.Λ.Η. που βρίσκεται σε κατάληψη καλεί σε συντονισμό τους μαθητές των υπολοίπων σχολείων το ΣΑΒΒΑΤΟ 27 ΟΚΤΩΒΡΗ στις 6μ.μ. στα ΛΙΟΝΤΑΡΙΑ.

Χαρακτηριστικά το κείμενο του 11ου λέει:

"Παλεύουμε για:

- Δημόσια και δωρεάν παιδεία για όλους

- Αύξηση της χρηματοδότησης της παιδείας για να καλύψει όλες τις ανάγκες των σχολείων σε εκπαιδευτικούς και βιβλία

- Κατάργηση της βάσης του 10 που αφήνει χιλιάδες μαθητές έξω από την τριτοβάθμια εκπαίδευση

- Ανακαίνιση των σχολικών κτιρίων ώστε να είναι ασφαλή και να καλύπτουν όλες τις ανάγκες

- Ελεύθερη πρόσβαση σε όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης για όλους

- Περισσότερα δημόσια σχολεία με ολιγομελή τμήματα

- Όχι στην αναθεώρηση του άρθρου 16 και στην ιδιωτικοποίηση της παιδείας.

Ο προϋπολογισμός του 2008 μειώνει τη χρηματοδότηση της παιδείας στο 2,6%, το ίδιο και τα λεφτά για τα δημόσια νοσοκομεία και δημόσιες υπηρεσίες. Βοηθά τις τράπεζες και τους επιχειρηματίες και τη χρηματοδότηση πολεμικών εξοπλισμών. Δίνουμε τη μάχη ενάντια στον προϋπολογισμό μαζί με τους φοιτητές και τους εργαζόμενους σε πανελλαδική εμβέλεια.

Καλούμε σε:

- Συντονισμό όλων των σχολείων, φοιτητικών συλλόγων, συνδικάτων ενάντια στον προϋπολογισμό με καταλήψεις-απεργίες-διαδηλώσεις.

- Συμμετοχή στη διαδήλωση της 1 Νοέμβρη που καλούν οι Σύλλογοι Φοιτητών Χημείας και Επιστήμης Υπολογιστών

- Συντονισμός το Σάββατο 27 Οκτώβρη ώρα 6μ.μ. στην πινακοθήκη στα Λιοντάρια"

επιστροφή | περιεχόμενα | home